Carnavalsgekte!

Het carnaval loopt nu grotendeels ten einde, vanavond gaan we nog naar een bloco en dan een heerlijk weekendje ontspannen in de bergen. Waar ik echt enorm naar uitkijk!
Mijn naam is dan onder een aantal van jullie wel bekend als duracellkonijntje, maar de batterijtjes moeten weer even opgeladen worden! Al heb ik het niet eens zo heel bont gemaakt. Vrijdag zijn we gek gekleed naar Santa Teresa gegaan, de bloco (is een band op een wagen met muziek en dansende mensen omringd, die zich voortbeweegt door de staat) hadden we net gemist en hebben daar een beetje op straat rondgehangen. Beneden ging het feest weer in volle drukte verder, dansend, drinkend en elkaar nat spuitend met waterpistooltjes! We kwamen op een gegeven moment een aantal straatkinderen tegen en hebben echt super gelachen met ze! Dit werd een groot watergevecht! Dit kon ik wel goed gebruiken met de warmte waar ik me in had omringd!
Zaterdag was een iets mindere dag, veel irritante mannen en helaas werd de avond iets minder afgesloten.
Tijdens carnaval komen er hordes toeristen naar Rio en de kapers op de kust slaan hier hun slag. Helaas zijn we ook al een aantal keer hiermee in aanraking gekomen, maar het is allemaal goed afgelopen…
Zondag maakte het weer helemaal goed! We zijn heerlijk naar het strand gegaan en hier begon op een gegeven moment ook een bloco te spelen. De sfeer was top! Heerlijk met de voetjes in het zand, dansend, gek doen en veel gezelligheid!
Maandag zijn we als hoogtepunt van het carnaval naar de sambadromo geweest! Dit was echt geweldig mooi! De aankleding, de sfeer, de muziek, de dans. Een groot bewegend, kleurrijk, twinkelend geheel. Dit was geen 3 minuten naar een en hetzelfde nummer luisteren maar 1u. 20!! Iedereen ging al dansend, meezingend en juichend op in de muziek. Constant werd je weer verrast door een nieuwe overweldigende praalwagen met dansende schaars geklede dames. Kortom de muziek zit bij de Brazilianen in het bloed en dit is overal voelbaar!
We zijn dinsdag nog even naar een bloco geweest bij Copacabana, hier werd ik geïnterviewd door een televisiezender. Helaas ben ik vergeten te vragen voor welke zender dit was, ook heb ik mijn sambatalent even laten zien! We hebben die avond gegeten in een kilorestaurant. Je bord wordt geweegd en je betaald voor het aantal gram. Omgerekend met drankje was ik ongeveer 4 euro kwijt!
Gister zijn we een dag naar Petropolis geweest, een mooi koloniaal stadje midden in de bergen. Waar ook veel Duitse invloeden zichtbaar zijn, vele Duitsers hebben zich hier na de 2^e wereld oorlog gevestigd. We hebben nog ontspannen in een parkje gezeten, wat je in Rio helaas niet kan doen.
De reis door de bergen was heerlijk rustgevend en gaf me een gevoel van vrijheid, ik zou nu eigenlijk wel weer een tijdje willen rondtrekken, maar ik ben hier met een ander doel! Dit komt vast wel weer!

Tchau! Ate logo..

De druk is van de ketel, we hebben onze eerste echte les gegeven!
Het was erg leuk, we hebben onze eigen ideeën over lesgeven en spel gecombineerd. Deze week staat in het thema van Holanda. De kinderen deden enthousiast mee, soms waren er een paar druktemakertjes maar over het algemeen verliep het goed. Wel is de taal nog echt een barrière. Stel je ze een vraag, krijg je antwoord, maar vervolgens kan je niet reageren omdat je het antwoord niet begrijpt! Maar Fien, onze redder in nood (een Belgisch meisje die hier stage loopt) hielp ons vaak uit de brand en dit was wel erg fijn! Ze gaat ons ook helpen met de lessen. Er gaat wel enorm veel tijd inzitten met lessen voorbereiden omdat we de taal nog minimaal beheersen, maar het voordeel is dat we het zo des te sneller leren!
Deze les hebben we vervolgens ’s middags aan een andere groep gegeven, deze was wel iets groter, ongeveer 25 kids, maar verliep over het algemeen ook goed.
De kinderen kunnen hier maar een half dagdeel naar school. Er zijn te weinig scholen en anders moeten ze of ’s middags of ’s ochtends naar een privé school.

Met het geld wat ik heb opgehaald zijn we nu de benodigdheden aan het kopen, hier zijn ze erg blij mee! Mensen bedankt! We zijn trouwens nog hard bezig met fundraising, dus alle ideeën om sponsors te regelen, of deze organisatie te steunen met een bijdrage is van harte welkom! We hebben onze eigen site aangemaakt met informatie over het project en onze beproevingen, zie link www.evsrio.blogspot.com.

Dinsdag zijn we naar een andere locatie van het project AMAR gegaan. Dit was in Duque do Caxias, op ongeveer 3 kwartier rijden van Rio. Het was totaal anders dan de andere locaties. Het was heerlijk rustig. Hier zijn ook geen drugsbendes en het voelde vredig en kalm.
We zijn met de kinderen in gesprek gegaan en wat me opmerkte was dat ze veel broers en zusjes hadden maar van vele niet wisten waar ze woonden of hoe oud ze waren. Ze zijn zich waarschijnlijk in de stad gaan vestigen.

We zijn door het dorp gaan lopen en iedereen was super vriendelijk. Bij een aantal mensen mochten we even binnen komen buurten. We hebben vervolgens nog super mooie dingen gekocht van opgerold tijdschriftenpapier, waar ze sieraden, lampenkappen, fotolijstjes etc van maakten.

De afgelopen dagen hebben we nog veel les gegeven en soms was dit best pittig. Een gebrek aan taalkennis en bepaalde benodigdheden om een presentatie te geven waren niet aanwezig, waardoor het soms wat rommelig werd. Aankomende week staat in het teken van het lichaam en zijn nu weer druk bezig met de voorbereidingen.

Van de week waren er gelukkig weer veel straatkinderen bij São Cristovão! Met een paar had ik een kort gesprekje gevoerd over of ze broers of zusjes hadden. Eentje vertelde dat hij er 10 had maar niet wist waar ze waren, zijn vader en moeder waren op jonge leeftijd gestorven. Een heftig verleden dus.. Vind het nog lastig om hier iets over te vragen, vooral ook in het Portugees. Maar daarna trok hij echt superveel naar me toe, dit was leuk om te zien!
Eén jongen ging vandaag voor het eerst naar een cursus in meubels maken, dit is die jongen die zo goed kan tekenen! Hij is echt goed bezig en je zag ook een soort trots in zijn gezichtsuitdrukking. Misschien kan ik hem een beetje technisch tekenen bijleren, zodat hij daar later misschien iets aan heeft.

En ja, carnaval staat voor de deur dus het weekend stond weer geheel in het teken van feesten, samba en caipirinha! We hadden afgelopen zaterdag een verjaardagsfeestje van een jongen van het project. Dit was een erg geslaagd feestje! En zondag was er een bloco (parade met muziek, band en veel samba) bij het strand van Ipanema. Dit was echt geweldig, vergelijkend met de danceparade maar dan met een temperatuurtje van 35 gr!

Maar nu begint de week weer en is het weer tijd voor serieuze dingen…

Um grande beijo!

we're goin deeper..

Een week weer vol van nieuwe indrukken.. We kruipen beetje bij beetje dieper in de wereld van de straatkinderen. Het is confronterend en bepaalde situaties grijpen me erg aan.
Zo hadden we gister onze presentatie gegeven (in het Portugees!!) van onze ideeën voor de aankomende weken. Hier werd erg enthousiast op gereageerd en we hebben nu ook super veel zin om dit te gaan doen! Maar vóór de presentatie kregen we een verhaal van een jongen te horen waar wij de afgelopen weken ook mee hadden doorgebracht. Deze jongen gaf aan dat hij helemaal met de drugs wilde stoppen, niet meer op de straat wilde leven en weer met een schone lei wilde beginnen. De man van de organisatie nam hem voor een nacht in huis om vervolgens de dag erna naar zijn familie te gaan. Zijn ouders waren allebei zwaar aan de drugs, en de rest van de familie wilde hem ook niet in huis nemen of waren ook aan de drugs.
Kan je je voorstellen dat je bij je eigen familie niet meer welkom bent?
Vervolgens kwamen ze bij het project aan en zei hij dat hij terug ging naar het leven op straat. Echt zo’n harde werkelijkheid, vooral omdat je deze jongen nu ook kent is het veel sterker voelbaar…
Zo heeft ieder kind zijn eigen verhaal en is het soms zó hartverscheurend.
Maar daarentegen zijn er ook positieve verhalen en misschien komt deze jongen na een tijdje ook wel weer terug..
Zo zijn er ook 2 jongens die hier iedere dag zijn. Eén van hen woont alweer thuis bij zijn ouders, laatst heb ik zijn moeder en één van zijn broertjes ontmoet. Af en toe krijgen ze een voedselpakket mee naar huis en hij gaat, als het goed blijft gaan over 2 weken (zo ver als ik het begreep, in het Portugees blijft het soms lastig) weer naar de publieke school.
Die andere jongen houdt heel erg veel van tekenen en is hier ook super gedreven in. Dit is echt goed om te zien!

Gister was het héél rustig, er waren in totaal maar 5 kinderen, dit vanwege het mooie weer en de meeste een duik in de verfrissende zee maken. (ja mensen, het is hier nog steeds erg warm!) Wel hebben we enorm gelachen om allemaal gekke dingetjes/spelletjes die we vroeger allemaal deden.
Op de terugweg in de bus kwamen we één van de meisjes tegen die ook wel vaak op het project komt. Ze herkende ons en was een beetje grapjes aan het uithalen. Zo vroeg ze aan de man die naast mij zat of ik zijn vrouw was! Vervolgens zat ze hartjes in de lucht te schrijven en babbelde ze er op los, (maar helaas kon ik lang niet alles verstaan) wat resulteerde in een telefoonnummer van Roberto!
Ik ben nog meegegaan met een team naar het busstation Rodoviaria. Hier zag je veel mensen die op straat lagen te slapen, vaak in armoedige omstandigheden met wonden op hun lichaam waar je niet echt blij van wordt, ik zal niet verder in details treden.
Eén jongen die onder een viaduct lag, kenden zij vanaf zijn elfde. Hij was nu inmiddels 18 jaar, had al dagen bijna niks gegeten (was superdun) en zijn leven bestaat nu uit slapen en drugs. Dan schiet er wel door je heen; “hoelang zal zijn lichaam dit nog volhouden?
Het project is er voor kinderen tot en met 16 jaar, we konden uiteindelijk weinig kinderen meenemen. Het is vreemd om daar ook onderscheid in te maken. Echt harde confrontaties, met blijkbaar niet meer te redden kinderen.

Deze week ging al veel dieper dan de eerste week. De kinderen waren af en toe best agressief. Terwijl ik daar eerst een vrij positief beeld over had.
Op sommige dagen sliepen er veel en lagen ze zo uren op de stenen vloer te slapen. Ook waren er een aantal dagen heel weinig kinderen en soms hoop je dat een bepaald iemand er de volgende dag weer is en dan blijkt dat toch niet te zijn en zie je hem liggen op straat.
Maar boven alles hebben we veel lol en gekkigheid.
Verder heb ik de afgelopen week vrij rustig aan gedaan. Onze maandag en woensdagavond zijn zowizo gevuld met Portugese les, waarvan ik er deze week eentje van heb geskipt. Het was me allemaal even teveel en ben naar een supermooi uitzichtpunt hier vlakbij geweest en heb mezelf goed verwend met een brownie met aardbeienijs!

En de afgelopen avonden en zelfs vandaag stonden weer geheel in het teken van de samba. De carnaval is in aantocht, dus elke avond/dag gaan de mensen hier helemaal los op deze opzwepende muziek. Vandaag zijn we naar de favela Mare gegaan en dit was helemaal te gek! We moesten wel opgehaald worden, omdat je hier toch echt wel moet oppassen in bepaalde delen. Maar het feestje ging helemaal los! En ik heb op een wagen gestaan! Jajaja, het is me gelukt, dan wel niet met carnaval en geen pakje aan, maar toch…
De mensen stonden helemaal verbaast van zoveel buitenlanders, maar we werden er volop in opgenomen en heb ontzettend veel met mn billen staan schudden! Ik zal jullie wat laten zien als ik terug ben!

Maar het is de hoogste tijd om mijn bedje in te duiken, dat dansen in de brandende zon is leuk, maar zelfs ik(!!!) ben vermoeid.

Een heeeeeeeele dikke knuffel uit Rio!

eerste indruk project AMAR

Eindelijk hebben we kennisgemaakt met 2 van de 3 projecten waar we de aankomende 2 maanden gaan werken! Het was heel leuk en behoorlijk intensief!
Ineens weer echt vroeg uit mn bedje en met het weekend achter de rug (weinig nachtrust ;)) was dit weer even omturnen naar een totaal ander dagritme.
Maandag zijn we naar het project gegaan waar de kinderen uit 2 verschillende sloppenwijken bijeenkomen. Deze wijken worden overheerst door 2 drugsbendes, maar de kinderen kunnen bij elkaar komen op deze opvang.
We stelden ons voor en hadden daarna elkaar bij de hand vastgepakt in een grote kring. Zingend en biddend hebben we de warmte en liefde gedeeld voor deze nieuwe dag. Dit doen zij iedere dag en het was een super mooi gebaar! Iedereen kreeg ook de ruimte om persoonlijk toe te toelichten wat diegene speciaal vond aan het samenzijn op dat moment. Daarna hebben we elkaar een dikke knuffel en/of kus geven. Het was een mooie manier om iets te delen met elkaar.
Vervolgens hebben we de hele dag met ze gespeeld en ze hebben voornamelijk nieuwe coups van ons haar gemaakt. Ze waren echt superlief en knuffelig. De 2e dag zijn we weer naar deze opvang gegaan en ik moet zeggen dat mn Portugees steeds beter gaat.
Een meisje was echt zoooo lief! Ze had mn haar gedaan en een heel mooi vlinderspeldje erin gedaan. Aan het einde van de dag wilde ik deze terug geven, maar toen mocht ik hem houden, want ze had er 2 en eentje was voor mij. Zo mooi, zo'n klein gebaar..
Verder heb ik een aantal massages gehad van een paar jongetjes en ja daar stond natuurlijk tegenover dat ze er ook eentje voor terug wilden. Dus ik maak veel nieuwe vriendjes hier!
Afgelopen woensdag zijn we naar het project gegaan met de straatkinderen. De kinderen komen hier zelf naar toe, of worden opgehaald door een aantal mensen die naar verschillende plekken gaan waar de kinderen 's avonds slapen. Als zij hier aankomen, moeten ze eerst douchen en krijgen ze schone kleding en eten.
De jongens waren toegankelijk en we zijn met een aantal een lesje capoeiera gaan doen! Dit was echt super leuk en heb enorm om ze gelachen! Was wel helemaal doorweekt van het zweet...
Een aantal kinderen lagen te slapen op de bankjes, moe van de nacht. Ook was er 1 jongen van 15 die nog een speen draagt. Het viel me ook op dat de meisjes iets afstandelijker waren. Er was een meisje van 15 die hoog zwanger was en ook niet helemaal helder uit haar ogen keek. Dit is wel behoorlijk confronterend.. Ook om te zien hoe ze zich ontwikkelen. We zaten op een gegeven moment met een jongen van 13 een puzzel te maken, maar die had de denkwijze van een kindje van 4. Ook kunnen velen niet lezen en schrijven.
Ze mogen zelf beslissen of ze komen en de 2e dag hoopte ik ook iedereen weer terug te zien. De meesten waren er gelukkig wel weer...
De volgende dag zijn we weer naar dit project gegaan en mochten we mee de straat op. We gingen naar de wijk waar wij wonen. De kinderen lagen slapend in een groepje, schuilend onder de bomen. We hebben ze wakker gemaakt en iets te eten en drinken gegeven. Ze waren vrij toegankelijk en hebben een beetje met ze staan kletsen. Op een gegeven moment kwamen er 2 meisjes bij. Het ene meisje had een mooi kettinkje om haar hals, Peti (meisje van de groep) gaf haar een complimentje en vervolgens deed ze haar kettinkje af en hing hem om haar nek. Ze mocht hem houden! Wel heel apart, iemand die bijna niks heeft en zo iets weggeeft.
Mijn eerste indruk van de kinderen zijn leuke en liefdevolle kinderen. Die eigenlijk zoveel meer mogelijkheden moeten hebben. In eerste instantie had ik meer hardheid en opstandigheid verwacht, maar van wat ik tot nu toe heb meegemaakt is dit niet het geval.
Ik heb ook zo enorm gelachen! Op een gegeven moment werd de tuinslang aangezet, dit werd natuurlijk een groot water- en glij festijn! Ze sopten zich in met zeep, waardoor er op een gegeven moment op de gladde stenen vloer een enorme laag van water gemengd met zeep ontstond en dit tot glibberige glijpartijen leidde. Een jongen ging me achterna (vermomd als tijger) en probeerde me te pakken, uiteindelijk volgden ze hem allemaal glijdend en voortbewegend als slang of ander dier.
Het is nog moeilijk om met de kinderen een goed gesprek te voeren of iets te vragen over wat ze meemaken op straat, wat geheel logisch is, maar met 1 jongen had ik hier wel een kort gesprekje over gevoerd. Deze jongen was ook erg toegankelijk en ik merkte dat ie veel dingen graag wilde zien/doen etc. Je hebt toch een bepaalde hoop dat we ze op het goede pad kunnen krijgen en ze meer zekerheid voor de toekomst kunnen geven. Maar het is al super mooi om te zien dat ze veel lol hebben en even van het gevaar van de straat weg zijn.
Het was een indrukwekkende en intense week vol van emoties.
In Nederland heb je een bepaald idee van hoe het hier zal zijn, maar nu, als je het werkelijk ziet en ervaart is het soms heel dubbel. Je wilt de mensen zo graag helpen en ik hoop dat we in deze maanden de kinderen iets kunnen bijleren en ons enthousiasme kunnen delen en hopelijk iets kleins (liever groots) kunnen bereiken. Het liefst wil je alles, maar het grootste probleem is dat de kinderen 's avonds weer de straat op moeten en zolang hier geen verandering in komt is het heel moeilijk om de kinderen uit dit patroon te krijgen.
Dit was het voorlopig even, ik hou jullie snel weer op de hoogte met mijn nieuwe belevingen!

cidade maravilhosa!

Oi todos!
Alles goed daar in het regenachtige NL? om jullie gerust te stellen.. hier regent t ook! maar het is eigenlijk wel heel verfrissend!
Maar dus even weer een update vanuit Rio.. En ja, waar zal ik beginnen..
Er was eens..een stad genaamd Rio de Janeiro, (in NLse vertaling Januari rivier) Deze naam is te danken aan de Portugese ontdekker Gaspar de Lemos die op 1 januari 1502 de Baai van Guanabara ontdekte, en dacht dat het om de monding van een rivier ging, en heeft het vernoemd tot Rio de janeiro. Door velen wordt deze stad ook wel Cidade Maravilhosa, oftewel 'Prachtige Stad' genoemd. Het leeft, het beweegt, het speelt met alle zintuigen en dat doet het ook zeker met mij. De afgelopen dagen heb ik de verschillende smaakjes van Rio geproeft.
Om te beginnen zijn we gister naar de favela Rocinha gegaan, dit is 1 van de grootste sloppenwijken ter wereld. We zijn met 2 nonnen door het levendige hart van deze favela gewandeld. Tot mijn verbazing voelde het veilig om me in deze wijk te begeven. Door de vele verhalen vorm je toch een bepaald beeld en je moet ook zeker op je hoede zijn. Maar doordat we met mensen uit de buurt waren, werd het denk ik ook meer gerespecteerd dat wij er waren.
Kenmerkend waren de vriendelijke mensen, de smalle straatjes die zich een weg banen langs de woningen, woningen waar je zo naar binnen kon stappen, de riolering en leidingen die overal zichtbaar waren (vooral veel lekkere luchtjes), woningen die bestaan uit rode stenen en beton en kris kras langs, boven en naast elkaar zijn gebouwd, jongens die met een telefoon de omgeving in de gaten houden, veel motortaxi's, afval langs de weg en 2e hands apparatuur, waar je je van afvraagt of het het nog wel doet. Uiteindelijk zijn we naar het huis van 1 van deze vrouwen gegaan. Ze heeft ons veel verteld over wat ze doet, wat ze belangrijk vind in het leven en wat ze hoopt te bereiken in deze wijk. Het was een hele bijzondere vrouw en het huis stond voor iedereen open. Op een gegeven moment kwamen er 2 hele lieve meisjes bijzitten, na het verhaal van de vrouw probeerde ik een gesprek met hun aan te knopen. Dit lukte me toch wel een beetje en ze zaten op een gegeven moment mn haar goed te doen en pakte mn hand vast toen we naar buiten gingen. Op straat liepen we langs familie en werden vriendelijk begroet en voorgesteld. Ik liep al rennend en spelend met de meisjes mee naar beneden en wilde helemaal niet weg, maar het busje stond alweer op ons te wachten om naar de volgende bestemming te gaan. Heb de meisjes even innig omarmd, de oudste wilde ook graag met ons mee omdat we naar een zwembad zouden gaan, maar helaas... En ja, toen waren we op weg naar vrienden van Jeannette en Jorge (de mensen die dit project hebben opgezet) Dit was echt totaal iets anders.. Zij woonden in Leblon, een fancy wijk met beveiliging. Ze hadden een barbecue voor ons in petto.. met zwembad, sauna en vooral veel luxe.. Dit was wel even iets anders en ook wel gek na zo'n intense ontmoeting met het leven in de favelas. We hebben hier genoten van deze luxe en lekkernij, maar het voelde wel een beetje vreemd van binnen. Het waren erg vriendelijke mensen en ze had zelfs echte NLse appeltaart gemaakt, dus lekker zitten smikkelen en smullen.
Zaterdag zijn we naar een echte sambaschool gegaan, dit was geweldig! De muziek is zo opzwepend, dat je voetjes en heupen wel moeten bewegen! Het was live, met een bateria (brass band), zangers en de muziek bleef in een volop zwingend tempo doorgaan, waardoor de energie door mn lichaam bleef stromen.. en ja mijzelf kennende, kan ik ook alleen maar doorgaan! De caiperinha was ook weer erg lekker.. en bij thuiskomst hebben we weer even afgekoeld in ons zwembadje.
Vrijdagavond hebben we de omgeving hier in Lapa verkent. Iedereen staat hier etend, drinkend, dansend en kletsend op straat! Het lijkt wel koninginnedag maar dan met n iets warmer tintje.. De sfeer was niet overal even prettig en zijn wat verder door gelopen. Uiteindelijk zijn we door n lief mannetje bij een sambafeestje op straat terecht gekomen, dit was echt leuk! Hier hing wel echt n goeie vibe!
Ook hebben we inmiddels Portugese lessen gehad, ik merk dat het door de Spaanse taalbeheersing me veel makkelijker afgaat, dus soms gaat het iets te langzaam voor mij, maar fijn dat we nu steeds beter kunnen communiceren.
We zijn ook nog naar een supermooie botanische tuin van Burle Marx geweest. Hij heeft deze grond gekocht en werd geinspireerd door de vele plantensoorten over de hele wereld. Hij was ook een kunstenaar en heeft deze tuin, met kerkje en kunst uit allerlei streken na zijn dood geschonken aan de staat Rio. Hierna hebben we eeeeeeeenorm lekker gegeten in een restaurant. We hebben zoveel zitten eten dat we er buikpijn van kregen. Kortom die smaakjes in Rio zijn ook echt lekker!
Dit was voorlopig even het laatste smaakje wat ik heb toegevoegd.. more will come!

een berichtje uit het zonovergoten Rio!

Ik wil jullie echt niet jaloers maken, maar het zonnetje schijnt hier echt alleen maar! Soms best vervelend, vooral als je 's morgens wakker wordt in het zweet en gelijk een duik in t zwembad moet nemen om af te koelen.. Jaaaa zwaar heb ik het zeker..;)
Maar even weer wat nieuws van mijn kant.. Ik ben hier nu inmiddels een aantal dagen en heb het super naar mijn zin!
We zijn met een leuke groep en doen veel dingen gedurende de dag..
Gisteren was vrij pittig! Rio heeft het grootste nationale park midden in de stad en vandaag zijn we hier naar toe gegaan! We hebben 's morgens eerst nog informatie gekregen over de favelas (sloppenwijken) en vervolgens richting het Tijuca national park gegaan. Het was een flinke klim (maar liefs 8u onderweg geweest zonder voedsel), maar uiteindelijk hebben we genoten van een geweldig uitzicht op de stad! Ook zo heerlijk even in de rust en de schoonheid van de natuur.. En ook heel relaxd dat dit zo dichtbij is, hier ga ik zeker wel vaker naar toe..
Daarna hebben we met halfslaperige oogjes nog een hele confronterende film gekeken over de corruptie en het leven in Rio. Voor de mensen die deze ook willen zien, de titel is prohibib de prohibir. Dus dit was een heftige afsluiter van de dag.
En vandaag kwamen de mensen langs van de projecten waar we gaan werken. Ze spraken alleen maar Portugees (dit werd vertaald) Vond t toch wel vrij moeilijk om het te verstaan, maar een aantal dingen kon ik toch aardig volgen.. Het was een hele dag vol informatie, maar zeer interessant.
Verder heb ik de afgelopen week enorm veel nieuwe indrukken opgedaan, mooie maar ook heftige dingen ondervonden en gezien.
Zo is Rio een stad vol van armoede, maar boven dat zijn velen blij en nemen het zoals het is. Mensen hebben weinig, vele leven in krotten, en het is voor hen echt een vorm van overleven. Ze leven van dag tot dag en velen leven met het idee dat god het zo wilt.
Verder zie je veel daklozen op straat, slapend of in zichzelf pratend of bedelend om geld.
Eergister zaten we in een restaurant en er kwam een meisje (ik schat 19 jr) met haar kindje bij ons om eten bedelen, dit was zo aandoenlijk. Vaak hoor je ook dat ze voor een pooier werkt en uiteindelijk het geld en eten aan hem moet afstaan en net nog iets daarvan krijgt om te leven. Uiteindelijk hebben we eten in servetjes gedaan, maar op het moment dat we dit wilden geven, was ze weg. Later hoorden we van anderen dat zij haar ook hadden gezien en dat ze werd meegenomen door een priester.. Wij hebben onze servetjes bij zwervers achtergelaten op de bankjes.
Van het weekend zijn we 's avonds naar een soort markt gegaan met allerlei eettentjes, barretjes, winkeltjes en 2 grote podia. Dit was echt superlache! Die mannen wilden alleen maar met ons dansen en ze kwamen constant naar ons toe om ons ten dans te vragen. We zijn hier flink losgegaan, gutsend van het zweet, bewegend op de samba muziek en niet te vergeten de heerlijke caiparinha's. Vervolgens hebben we bij thuiskomst een duik in ons zwembadje genomen! Paula, wij moeten ook een zwembad op ons dakterras maken!
Van het weekend zijn we ook naar Ipanema (strand) gegaan.
De busreis was al een heel avontuur, ze rijden hier als gekken! Iedereen wordt erin gepropt en al staande word je alle kanten opgeslingerd. Ze hebben ook een heel onhandig systeem, er zit namelijk een extra mannetje in de bus waar je je kaartje moet kopen en vervolgens mag je door een poortje. Maar misschien hebben ze hierdoor wel meer overzicht op de stelende schoffies..
Eenmaal daar aangekomen was het zwart van de mensen, letterlijk en figuurlijk! we hebben een plaatsje weten te bemachtigen en heb me heerlijk begeven in de hoge golven!
Helaas waren er wel 2 meiden beroofd van hun telefoon. Dus onze ogen staan op scherp.
In Ipanema was er ook een hippiemarkt, we hebben ons even vergaapt aan alle mooie, veel met de handgemaakte spulletjes. Tot op een gegeven moment we allerlei knallen uit de verte hoorden. In eerste instantie leek het op vuurwerk, maar vuurwerk overdag??
Achter deze wijk ligt 1 van de grootste favelas en ik heb vernomen dat daar kort geleden de politie een grote ingreep heeft gedaan en 1 van de grootste gangleiders heeft vermoord. En er sindsdien een sterke strijd is tussen de politie en gangs.
De stad qua architectuur is niet echt overweldigend, maar het leeft wel echt op straat. Je merkt zodra het een beetje later op de middag wordt dat er muziek wordt gedraaid en mensen uitbundiger worden. Straten staan 's avonds vol van de mensen die gezellig pratend genieten van een drankje. De mensen zijn vriendelijk en de mannen kijken hun ogen uit met ons als toeristen die zo even langs komen huppelen..
Ik heb inmiddels lekkere trek gekregen en ga maar even een hapje eten..
Ate logo!!

Nog even iets.. ik vond t echt superlief wat jullie allemaal in t boekje geschreven hebben! zal er nog vaak door heen bladeren.. Dikke smak!